Konsola do gier wideo to urządzenie elektroniczne przeznaczone głównie do rozrywki, a przede wszystkim korzystania z gier. Jej zadaniem jest generowanie obrazu, który trafia na telewizor, monitor albo wbudowany ekran. W zależności od konstrukcji może to być konsola domowa, przenośna lub hybrydowa, łącząca oba sposoby użytkowania.

Fot. 1. Przykładowe konsole do gier

Prostsza niż komputer

Konsole można uznać za wyspecjalizowaną formę komputera domowego. W odróżnieniu od komputerów osobistych są jednak projektowane przede wszystkim z myślą o prostocie obsługi i dostępności dla szerokiego grona użytkowników. Zwykle mają ograniczony interfejs, mniejszy dostęp do ustawień administracyjnych i najczęściej nie pozwalają na swobodne unowocześnianie podzespołów.

Taka konstrukcja ma swoje zalety. Gracz nie musi samodzielnie dobierać części ani konfigurować sprzętu. Konsola ma być gotowym urządzeniem do grania: podłączanym do ekranu, zasilania i kontrolera.

Od kilku gier w pamięci przez kartridże

Pierwsze konsole pojawiły się na początku lat 70. XX wieku. Za pierwszą uznaje się Magnavox Odyssey, zaprojektowaną przez Ralpha Baera i wydaną w 1972 roku. Wczesne urządzenia miały bardzo ograniczone możliwości, a gry były często zapisane bezpośrednio w sprzęcie.

Dużą zmianą było wprowadzenie konsol programowalnych, w których można było wymieniać gry. Fairchild Channel F korzystał z kartridży ROM, a później rozwiązanie to spopularyzowało Atari 2600. Dzięki temu użytkownik nie był ograniczony do zestawu gier zapisanych fabrycznie w konsoli.

Fot. 2. Atari 2600 - Wikimedia, Autorstwa Evan-Amos - Travail personnel

Kolejne generacje i rozwój technologii

Historię konsol dzieli się na generacje. Każda z nich obejmuje urządzenia o zbliżonych możliwościach technicznych lub wydane w podobnym okresie. Rozwój kolejnych generacji był związany między innymi z postępem w produkcji układów elektronicznych, większą mocą obliczeniową, rozwojem grafiki 3D, internetu, komunikacji bezprzewodowej i pojemniejszych nośników danych.

Zmieniały się także sposoby dystrybucji gier. Najpierw były to gry zapisane w sprzęcie, potem kartridże, a następnie nośniki optyczne, takie jak CD-ROM, DVD i Blu-ray. W nowszych konsolach ważną rolę odgrywa również dystrybucja cyfrowa, czyli pobieranie gier przez internet i zapisywanie ich w pamięci urządzenia.

Fot. 3. Konsola Nintendo z kontrolerem - Wikimedia, Autorstwa Por JCD1981NL - Trabajo propio

Domowe, przenośne i hybrydowe

Konsole domowe są zwykle podłączane do telewizora lub monitora i używane w jednym miejscu. Do sterowania służą osobne kontrolery, przewodowe lub bezprzewodowe.

Konsole przenośne mają własny ekran, wbudowane elementy sterujące i zasilanie z baterii lub akumulatora. Dzięki temu można grać poza domem. Przykładami takich urządzeń mogą być dawny Game Boy czy obecne Nintendo Switch.

Osobną kategorią są konsole hybrydowe. Łączą cechy konsoli domowej i przenośnej. Mogą działać samodzielnie, ale po podłączeniu do stacji dokującej lub ekranu pełnią funkcję konsoli stacjonarnej jak np. PlayStation Portal.

Kontrolery i akcesoria

Każda konsola potrzebuje sposobu sterowania. Najczęściej jest nim gamepad, czyli kontroler z przyciskami, spustami i elementami kierunkowymi. W historii konsol stosowano jednak także joysticki, pokrętła, kierownice, pistolety świetlne, maty taneczne, mikrofony, instrumenty muzyczne oraz kontrolery ruchu.

Rozwój kontrolerów pokazuje, że konsole zmieniały się nie tylko pod względem mocy obliczeniowej. Równie ważny był sposób, w jaki gracz wchodził w interakcję z grą.

Podsumowanie

Kiedyś proste urządzenia z kilkoma grami zapisanymi na stałe. Teraz rozbudowane systemy z dostępem do internetu, cyfrowymi sklepami, pamięcią wewnętrzną i różnymi formami sterowania. Mimo rozwoju technologii ich główna idea pozostała podobna. Konsola ma być urządzeniem, które pozwala wygodnie uruchamiać gry bez konieczności samodzielnej konfiguracji sprzętu.

Źródło: Wikipedia